Dane osobowe

Za dane osobowe uważa się – według ustawy – “wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej”. Informacja w tym kontekście oznacza wiadomości, wypowiedzi, prezentacje wyrażone i zapisane w jakikolwiek sposób: znakami graficznymi, symbolami, w języku komputerowym, na fotografii, na taśmie magnetofonowej lub magnetowidowej.

Dane osobowe to zestaw danych pozwalający na zidentyfikowanie określonej osoby w takim stopniu, by było możliwe odróżnienie jej od innych osób, których dane dotyczą i skontaktowanie się z nią lub w znacznym stopniu ułatwiający kontakt z tą osobą i wyciąganie wniosków na jej temat na podstawie dostępnych danych. W toku przetwarzania danych są one uznawane za dane osobowe dopóty, dopóki można stwierdzić ich związek z osobą, której dotyczą.

Wszelkie informacje” służy podkreśleniu, iż w grę wchodzą informacje odnoszące się do każdego aspektu osoby, jej stosunków osobistych i rzeczowych, jej życia zawodowego, prywatnego, wykształcenia, wiedzy czy cech charakteru. Informacje muszą “dotyczyć osoby fizycznej”, ma to znaczenie, że poza polem zainteresowania znajdują się zbiory informacji (ujęte np. w formę rejestrów i ewidencji) dotyczących podmiotów innych niż osoby fizyczne. Pojęcie danych osobowych na gruncie prawa polskiego obejmuje wszelkie informacje dotyczące osoby fizycznej, o ile możliwe jest zidentyfikowanie tej osoby.

Osobą możliwą do zidentyfikowania jest taka osoba, której tożsamość da się określić bądź bezpośrednio, bądź pośrednio, w szczególności odwołując się do numeru identyfikacyjnego albo do jednego lub wielu specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne. Informacji nie uważa się za umożliwiającą określenie tożsamości osoby, jeżeli wymagałoby to nadmiernych kosztów, czasu lub działań.

 Danymi osobowymi są m.in. informacje:

*       imię, nazwisko, płeć, wzrost, znaki szczególne, obywatelstwo, linie papilarne, miejsce i data urodzenia, cechy dokumentów tożsamości, numer PESEL);
*       o cechach nabytych (wykształcenie, znajomość języków, posiadane uprawnienia, charakter pisma, stan cywilny);
*       o cechach osobowościowych, psychologicznych, w tym o przekonaniach, zainteresowaniach, światopoglądzie, upodobaniach, sposobie spędzania wolnego czasu;
*       o sytuacji majątkowej, operacjach finansowych, w tym też zaniechaniach (np. lista zaległości czynszowych);
*       o najróżniejszych przejawach działalności (np. podróżach, uczestniczeniu w życiu kulturalnym);

Część informacji już z natury rzeczy identyfikuje osobę. Większość uzyskuje charakter danych osobowych dopiero w połączeniu z
informacjami identyfikującymi wprost lub pośrednio osobę.

Przykłady:

Numer PESEL – zgodnie z ustawą o ewidencji ludności i dowodach osobistych – jest 11-cyfrowym, stałym symbolem numerycznym, jednoznacznie identyfikującym osobę fizyczną.

Adres poczty elektronicznej w większości przypadków umożliwia jednoznaczną identyfikację właściciela konta, czyli osoby, której dotyczy, i powinien być traktowany jako dane osobowe.

Numer karty miejskiej jest daną osobową w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych, ale tylko wtedy, gdy na jego podstawie można bez nadmiernych kosztów, czasu i działań, określić tożsamość osoby, donktórej ta karta należy.

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: